Playa? No, voy a la classe

Het is alweer even geleden dat er een blog tevoorschijn is gekomen van mij. Zelf Thijs, die nog maar één dag in Japan was, had al sneller een blog dan ik. Dus het wordt echt weer tijd om jullie te vermaken met mijn activiteiten in Spain, Huelva.

Sinds een kleine twee weken kan ik niet meer elke dag naar het strand om te genieten van de Spaanse zon. Nee, sinds ongeveer twee volg ik eindelijk lessen. Ik kwam hier omdat ik graag lessen wilde volgen van muziek in het onderwijs. De vakken die ik in eerste instantie had gekozen, waren voor mij interessante muziekvakken daarnaast waren ze ook nog in het Spaans. Een mooie manier om op een praktische manier Spaans te leren. Ook koos ik deze vakken omdat ik graag mijn muzikale talent wilde verbeteren, maar helaas de school dacht er anders over want de vakken bestonden niet meer toen ik aankwam. Wat nu?

Ik moest nu goed gaan uitzoeken wat ik wilde doen en wat de mogelijkheden waren. Doordat ik begonnen was met een Spaanse taalcursus, merkte ik dat mijn Spaans beroert was. Dus ik ging kijken naar wat de Engelse vakken mij te bieden hadden. Hierbij zaten natuurlijk, helaas, geen muziekvakken bij maar wel enkele interessante vakken over het onderwijs. In het onderwijs kunnen soms goede overeenkomsten zijn met mijn werkveld en ik zat al te bedenken hoe ik dit kon koppelen aan Muziektherapie. Vier vakken gekozen, maar nog niet genoeg punten voor een half jaar.

Verder begon bij mij ook de muziek te kriebelen. Ik merkte

dat ik het muziek maken echt mistte en wilde kijken of er niet een muziekvak in het Spaans mogelijk was. Ik kwam bij ‘Musicas del mundo’ uit (wereldmuziek). Hierbij heb ik zowel theorie als praktijk, maar het is ook in het Spaans. De eerste keer én ook de twee keer, kon ik er niks van volgen. Ik kreeg enkele dingen mee waarbij de woorden leken op Nederlandse woorden. Het waren vermoeide lessen, maar toen ik ’s avonds in bed lag, was ik wel meer in het Spaans aan het denken en proberen zinnen te maken. Het helpt dus echt om lessen in het Spaans te volgen. Ook al begrijp ik er geen snars van, toch leer ik.

Ondanks dat ik al blij was met de vakken die ik nu kon volgen, kwam er spontaan nog een vak op mijn pad terecht. Dit is weliswaar ook een Spaans vak, maar zeer praktisch; Zwemmen met kinderen met autisme. Ik ben hierbij gekoppeld aan een Spaanse student en samen begeleiden we eerst een uur één kind en daarna een uur een ander kind. Deze kinderen zijn autistisch, maar ik zag er ook een paar bij lopen waarbij ik het idee had dat er nog meer diagnoses waren. Zeer interessant om te zien! Maar ook vermoeiend en lastig om mee te werken. Daarnaast kan ik niet goed met het kind communiceren in de taal; Spaans. Maar ook hier leer ik echt Spaans. Met de studenten probeer ik Spaans te praten, waarbij ik ze weer een beetje Engels kan leren.

Oftewel, eindelijk wordt er hier gewerkt onder de Spaanse zon! Eindelijk geen vrije tijd, hoewel.. nog steeds heb ik tijd genoeg voor zon, zee, strand, fiestas, vrienden die langs komen en reisjes!